क्षण चार हे प्रीतीचे

दोन शब्दांचे

दोन स्पर्शांचे !

 क्षण चार हे प्रीतीचे

तरीही मागे उरणारे ...

काही पहिल्या भेटीतले,

काही ओळखीत हसण्याचे

काही न बघताही रुसण्याचे

काही बावरलेले, हरवलेल्या

भिरभिरणाऱ्या नजरेचे

काही गहिर्या मैत्रीतले

काही मैत्री पलीकडल्या नात्यातले

काही हट्टी ,लडिवाळ

काही निग्रही,अहंकाराचे

काही भटकलेले, भरकटलेले

काही आसुसलेले मिलन स्वप्नात न्हालेले

काही हवेहवेसे सहवासातले...

काही आशंकेने भ्यालेले

आश्वासनांचे ,धीराचे

काही एकमेकांवरच्या विश्वासाचे

काही भांडणाचे ,

समेटाच्या आनंदाचे

उबदार मिठीतले

ओठातल्या साखर चवीचे

उरलेले सारेच

बेधुंद बेभान दोघांचे

तू गेल्यावर ...

तू गेल्यावरचा क्षण

एकच विरहाचा

असह्य न संपणाऱ्या

वेदनेचा.....

एकच क्षण उरलेल्या

     संपूर्ण आयुष्यभराचा...............

निलं सावळ आकाश
खाली हिरवी हिरवी धरती
सोन-पिवळा प्रकाश
पसरलाय क्षितिजावरती
वारा झुळूमुलू झुळूमुलू
गारवा शीतल मंजुळ
पानांची तालासुरात सळसळ
रंगांची फुलाफुलात उधळण
जोडीला परिमल सुखद मोहक
चैतन्य.... जीवन....
इच्छा ....अन उभारी.....
विश्वास.... अन गगन भरारी.....
याच साठी केला अट्टाहास
घेत राहिले
मनाविरुद्ध श्वास....
 ----- सोनाली घुले/देशमुख
       खूप खूप वर्षानपूर्वी!
 

मुद्दतसे आज एकबार फिरसे
अपनेही से रूबरू मै हुआ,
गिलो-शिकवोंका सिलसिला हुआ शुरू
एकबार फिरसे....
मन तोह बावरा कई बाते सुनाता रहा
एक बार फिरसे,
मै उसे अनसुनी करता रहा
एक बार फिरसे....
गैरोंसे नजदिकिया बढ़ाते रहे हम
एकबार फिरसे,
और अपनेही दरमियाँ फासले बनाते रहे
फिरसे...
हम रूबरू हुए है मनसे,
आज एक बार फिरसे ........

-------सोनाली घुले/देशमुख
                10/10/2012

ज़िन्दगी !
तू मुझे यूँ बहलाने की कोशिश मत कर
ये वर्षों के खिलौने बहुत नाजुक हैं
जिसे भी हाथ लगाऊँ
टुकड़ों में बिखर जाता है।
अब इन मुँह चिढ़ाते टुकड़ों को
उम्र कैसे कह दूँ मैं
सखी, कोई तो टुकड़ा
वक़्त के पाँव में चुभ कर
फ़र्श को लाल कर दे !
------पाश

निशान

मन के अन्दर द्वन्द चला जो सदियोंसे...
मन अपनेही से लड़ता झगड़ता सदियोंसे.....
बोलो तुम ही कौन जीता कौन हारा....
मन जीता तो मै हारा, मै जीता तो मै ही हारा......
सदियोंसे.......
सदियोंसे ही चला आ रहा
अटल यह युध्द है
मन अपना भी जिंदा है
इसी का तो यह निशान है

 सोनाली घुले/देशमुख
05/10/2012